Czytanie Słowa
Musimy się prowokować do czytania Słowa. Jakim nieskończonym miłosierdziem jest, że Bóg podarował nam Pismo Święte! Barbarzyńscy Hindusi nie otrzymali wyroczni Bożych! Mają kopalnie złota, ale nie mają Pisma Świętego, które „jest bardziej pożądane, niż wielkie bogactwo,” Psalm 19:10. Nasz Zbawiciel mówi: „badacie Pisma” Jan 5:39. Nie wolno czytać tych świętych strof niedbale, jakby nas nie dotyczyły, albo przebiegać po nich szybko, jak Izrael jedzący Paschę w pośpiechu. Należy czytać je z czcią i powagą. Szlachetni Berejczycy „badali Pisma codziennie” Dzieje 17:11. Pismo jest kompletną księgą boskiej wiedzy, to reguła i miara prawdy, z niego czerpiemy wodę życia. Aby skutecznie prowokować się do czytania Słowa, nabierz do Pism jak największego szacunku.
Czytaj Słowo jako dzieło samego Boga.
„Wszelkie Pismo przez Boga jest natchnione” 2 Tm. 3:16. Oto biblioteka Ducha Świętego. Prorocy i apostołowie byli pisarzami i notariuszami, spisującymi wyrocznie, które usłyszeli od Boga. Słowo Boże pochodzi od Boga i objawia nam głębokie prawdy Boże. Jest ono zmysłem, który pozwala rozpoznawać ślady Boga wyryte w ludzkich sercach, pozwala czytać w księdze stworzenia. Kim zaś jest Bóg, wie tylko Święta Trójca, nieskończona, nieogarniona dla ludzkiego rozumu, tylko Bóg może nam wytłumaczyć siebie, ale również prawdę o nas. Tak samo tylko Bóg może wyjaśnić: Wcielenie Chrystusa, gdzie Bóg i człowiek zupełnie zjednoczyli się w jednej osobie; Tajemnicę przypisania sprawiedliwości Chrystusa grzesznikom, Doktrynę wiary, bo czyż jest taki anioł w niebie, który mógłby nam to wyjaśnić? Nie, tylko Bóg to wie i wyjaśnia. Jakaż to zachęta to do staranności i powagi w czytaniu Słowa, natchnionego przez samego Boga. Inne książki mogą być pisane przez świętych ludzi, ale ta jest autorstwa Świętego Ducha.
Czytaj Słowo jako doskonałą regułę wiary,
która zawiera wszystko, co jest niezbędne do zbawienia. „Uwielbiam pełnię Pisma Świętego,” mówi Tertulian. Słowo Boże uczy nas, jak mamy podobać się Bogu ale też jak prowadzić życie na tym świecie. Biblia poucza nas o wszystkim, zarówno w zakresie życiowej mądrości jak pobożności. Z jaką troską i szacunkiem powinniśmy Pisma czytać, bo zawierają one doskonały wzór i opis prawdziwej religii. One „mogą cię nauczyć mądrości wiodącej ku zbawieniu” (2 Tm. 3:15)!
Patrz na nie jako na skarbiec ubogacający duszę.
Przeszukuj Pisma jakbyś poszukiwał srebra w kopalni. Księga Przysłów 2:4. W Słowie rozsiane są Boże rady, zbieraj je jak klejnoty. Ta błogosławiona Księga ubogaci cię, wypełni głowę wiedzą, a serce łaską, obdarzy cię drogimi obietnicami, będziesz jak człowiek bogaty w Boże obligacje. Na polach Pism ukryta jest cenna perła. Jakże marne są bogactwa całego świata w stosunku do tej bezcennej perły? Czy będą to kraje zamorskich przypraw, wybrzeża obfitujące w perły, kopalnie diamentów? Oto bogactwo leżące w zasięgu ziemskich władców, których nie wybrał Bóg. Słowo Boże zaś daje nam bogactwa wybranych, o które zabiegają także niebiescy aniołowie.
Czytaj słowo jako księgę weryfikującą twoją wiarę.
Z jakim skupieniem powinniśmy szukać dowodów na to, czy trwamy w Bogu! Chcesz przecież wiedzieć, czy Bóg jest twoim Bogiem? Przeszukuj Pisma, 1 Jana 3:24. „Kto wypełnia Jego przykazania, trwa w Bogu, a Bóg w nim …” Chcesz wiedzieć, czy jesteś dziedzicem obietnicy? Musisz odkryć to Świętych Pismach. 2 Tes 2:13. „Bóg wybrał was od początku ku zbawieniu przez Ducha, który uświęca, i przez wiarę w prawdę”. Ci, którzy są naczyniami łaski, będą naczyniami chwały.
Patrz na Słowo jako duchową zbrojownię,
z której uzupełniasz uzbrojenie do walki z grzechem i szatanem. Jest tu broń do walki z grzechem. Słowo Boże to poświęcony miecz, który rozcina na kawałki pożądliwości serca. Kiedy duma zaczyna podnosić się w tobie, miecz Ducha niszczy ją, 1 Piotra 4:5 „Bóg przeciwstawia się dumnym”. Kiedy rozpala cię gniew i złość, Słowo Boże, jak maczuga Herkulesa, rozbija go w furii. Kaznodziei Salomona 7:9. „Nie bądź pochopny w duchu do gniewu, bo gniew przebywa w piersi głupców.” Kiedy pożądanie cię rozpala, Słowo Boże chłodzi rozpalone czoło Efezjan 5:5. „O tym bowiem bądźcie przekonani, że żaden rozpustnik ani nieczysty, ani chciwiec – to jest bałwochwalca – nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusa i Boga”.
Oto broń do walki z szatanem. Słowo przepędza pokusę. Kiedy diabeł kusił Chrystusa, ten trzykrotnie zranił starożytnego Węża właśnie Mieczem Ducha, mówiąc „Napisane jest …” Mat. 5:7. Szatan nie zaatakuje cię, dopóki nie będziesz bezbronny, a będziesz dobrze uzbrojony, nosząc Miecz Słowa.
Patrz na Słowo, jak na duchowe lustro,
które pomaga ci, gdy zakładasz odzienie: Jest to lustro dla niedowidzących, Ps 19:9. „nakazy Pana słuszne – radują serce; przykazanie Pana jaśnieje i oświeca oczy.” W innych lustrach można oglądać twarz, w tym oglądasz swe serce. Ps 119:104. „Z przykazań twoich nabrałem rozumu …” To lustro Słowa wyraźnie objawia Chrystusa, ukazuje Go w pełni jego Osoby, Charakteru i Urzędów, Oto jak mówi o Nim Pieśń Salomona – Jest Najcenniejszy i Najgodniejszy. Pnp 5:10-16 „… jego usta są pełne słodyczy, wszystko w nim rozkoszne. Taki jest mój miły i taki mój przyjaciel.” Chrystus, ukryty w starożytnych zapowiedziach Jego przyjścia, jest wyraźnie ujawniany w lustrze Pisma Świętego.
Patrz na Słowo jako na księgę duchowych recept.
Bazyli porównuje Słowo do apteki, w której znajdujemy wszelkiego rodzaju lekarstwa i odtrutki. Jeśli czujesz się zniechęcony w duchowej służbie i brakuje ci zapału, znajdziesz tu właściwy eliksir: Ps 119:50. „W moim ucisku to pociechą dla mnie, że Twoja mowa obdarza mnie życiem.” Gdy widzisz swe serce twarde jak kamień, Słowo, rozmiękczy je i roztopi: dlatego jest porównane do ognia roztapiającego Jer 23:29. „Czy moje słowo nie jest jak ogień – mówi Pan – i jak młot, który kruszy skałę?” Jeśli jesteś zatruty grzechem, tutaj jest zioło, które pobudzi cię do wymiotów.
Słowo to potężny Eliksir, który pocieszy cię w niebezpieczeństwie. Ono pocieszy cię w obliczu wszystkich twoich grzechów, pokus i cierpień. Czym są obietnice, jeśli nie Bożą nalewką, która orzeźwia omdlewające dusze. Serce wypełnione łaską pokrzepia się Bożymi obietnicami jak Samson, nabywający sił po zjedzeniu plastra miodu. Księga Sędziów 14:9. Słowo pociesza nas w okolicznościach choroby i śmierci, 1 Kor 15:55. „O śmierci, gdzie jest twoje zwycięstwo?” Umierający chrześcijanin przytuli do serca obietnicę, jak starzec Symeon przytulił Chrystusa, Hebrajczyków 11:13.
Przeczytaj Słowo jak Ostatnią wolę,
Testament Chrystusa. Wiele w nim zapisał ze swojego dziedzictwa dla tych, którzy Go miłują: przebaczenie grzechów, adopcję, pocieszenie. Ta Ostatnia wola weszła w życie i jest wiążąca, zabezpieczona na wieczność krwią Chrystusa. Z jaką ciekawością dziecko będzie czytać testament swego ojca, by dowiedzieć się, co mu zostało zapisane w spadku.
Przeczytaj go jako Księgę, która musi ciebie osądzić:
Jana 12:48. „Słowo, które powiedziałem, będzie go sądzić w dniu ostatecznym.” Ci, którzy żyją według przykazań tej księgi, będą uniewinnieni, ci, którzy żyją im wbrew, będą potępieni. Istnieją dwie Księgi Boże: Księga Sumienia i Księga Pisma Świętego: jedna będzie świadkiem, a druga sędzią. Z jakim namaszczeniem i oddaniem powinien chrześcijanin prowokować się czytania tej Księgi Boga! Według tej Księgi, Bóg osądzi wszystkich w dniu ostatecznym. Ci, którzy uciekają przed dobrą radą ze Słowa, będą zmuszeni do stawienia się przed Nim jako sędzią.
Słuchanie słowa głoszonego (nauczanego)
Drugim duchowym zadaniem w którym musimy się prowokować, jest słuchanie słowa. Możemy łatwo doprowadzić nasz umysł do Słowa, ale dla ugięcia przed Nim serca, będzie potrzebna gwałtowność i przemoc. Głoszone słowo ma wielkie znaczenie, słuchając kazań, powinniśmy być rozbudzeni i słuchać z największą pieczołowitością. Cesarz Konstantyn zasłynął z szacunku okazywanego słowu z Ewangelii Łukasza 19:48. „… cały lud bowiem słuchał Go z zapartym tchem”. W języku greckim zwrot ten brzmi ” byli całkowicie skupieni na słowach z jego ust” W czasie głoszenia Słowa, mamy otworzyć starodawną bramę naszego serca, aby mógł wejść Król chwały.
Błąd nonszalancji
Jak daleko od gwałtowności w słuchaniu są ci, którzy nie odnoszą do siebie głoszonego słowa, tak jakby napomnienia Boże ich nie dotyczyły. Przychodzą do kościoła z powodu zwyczaju a nie sumienia: Ezechiel 33:31. „I przychodzą do ciebie gromadnie jak lud na zgromadzenie, siadają przed tobą, słuchają twoich słów, lecz według nich nie postępują, bo kłamstwa są w ich ustach, przytakują im, lecz ich serce lgnie do nieuczciwych zysków.” Jeśli mogliby dowiedzieć się o okazji do zrobienia interesu, uzyskać stanowisko czy awans, będą pilnie uczestniczyć, ale gdy będą im głoszone Słowa Życia, pogardzą nimi.
Niebezpieczeństwo ospałości
Jak daleko od gwałtowności w słuchaniu są ci, którzy podchodzą do Słowa znudzeni i zaspani. Przychodzą do kościoła jakby po dodatkowe tabletki nasenne. Słowo jest pokarmem duszy, jakże dziwnym było by, gdy ktoś zasypiał przy obiedzie. Sposób w jaki słuchamy Słowa, osądza nas: Dziwnym jest, gdy więzień zasypia, patrząc przez kraty na wolność. Takim słuchaczom Bóg mówi: śpij dalej. I tak senność osądzi serce człowieka i potępi go. Mat 13:25. „Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł.” Diabeł nigdy nie śpi, ciągle sieje kąkol grzechu w serce sennego słuchacza.
Rozważ wskazówki, które pomogą ci z należytą powaga i uważnie słuchać Słowa:
- To Bóg jest Tym, który mówi. Gdy sędzia wydaje wyrok, wszyscy słuchają . Jeśli król mówi, wszyscy zwracają uwagę. Kiedy przychodzimy do słowa, powinniśmy myśleć w ten sam sposób, oto słuchamy napomnień samego Boga w słowach kaznodziei. Dlatego mówi Pismo, że Chrystus teraz przemawia do nas z nieba, Hebrajczyków 12:25 – Chrystus mówi do kaznodziei tak, jako król przemawia do swojego ambasadora. Kiedy chłopiec Samuel dowiedział się, że to Pan woła do niego, słuchał uważnie 1 Sam 3:5. „Mów Panie, bo sługa Twój słucha”. Ci, którzy prześlizgują się pomiędzy głoszonymi Słowami Boga, mogą usłyszeć Jego Słowo gniewu, Psalm 2:5 „Wtedy przemówi do nich w gniewie”.
- Weź pod uwagę doniosłość z spraw nam przedstawianych. Posłuchaj co Mojżesz powiedział do Izraela: Pwt 30:19. „Biorę dziś przeciwko wam na świadków niebo i ziemię, kładę przed wami życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo.”. Głosimy ludziom Chrystusa i wieczne wyroki Boże; Kaznodzieja kładzie przed słuchaczami Magnalia legis, [ważkie kwestie prawa], więc jasnym jest, że wymagają one szczególnej uwagi. Istnieje wiele różnic między codziennymi wiadomościami z gazety, a pismem urzędowym, które może zadecydować o całym naszym majątku czy posiadłości. W głoszonym słowie poruszamy temat naszego zbawienia, które jest o wiele bardziej ważne niż posiadłości. Otrzymujemy pouczenie na temat wiecznego Królestwa Boga i jeśli kiedykolwiek mielibyśmy traktować coś poważnie to właśnie to i teraz. Pwt 37:47. „Gdyż nie jest to dla was słowo puste, lecz jest ono waszym życiem.”
- Jeśli słowo nie będzie cenione, nie zostanie zapamiętane. Wielu skarży się, że nie może zapamiętać Słowa. Oto jest powód – lekceważą Je. Bóg karze ich niedbalstwo przez zapominalstwo. Szatan zabierze słowo w nich zasiane, Mat 13:4. „Ptactwo przyleciało i wydziobało ziarno.” Diabeł przychodzi do kościoła, z jasną intencją, on kradnie ludziom Słowo. Jak wielu zostało obrabowanych z treści kazania w minucie jego zakończenia.
- Być może Bóg przemawia do nas przez Słowo po raz ostatni, to może być ostatnie kazanie, które usłyszysz. Z miejsca przesłuchań przeniosą cię na ławę oskarżonych. Czy ludzie pomyśleli o tym, gdy przychodzą do domu Bożego, że to może być ich ostatni raz? Być może Bóg po raz ostatni udziela nam porady odnośnie naszych dusz. Jeżeli po raz ostatni słuchamy i oglądamy naszego duchownego, czy nie będziemy z oddaniem wykorzystywać tej okazji? Jak mocno napniemy swą uwagę i żarliwie zwrócimy uszu ku słuchaniu ze zrozumieniem? Przywiązujemy dużą uwagę do ostatniej wypowiedzi przyjaciela, który odszedł. Słowa rodziców powiedziane na łożu śmierci, są traktowane jak wyrocznia. Och prowokujcie się do staranności w słuchaniu, zastanówmy się, może to być ostatni raz w tym życiu, bo następnego dnia będziemy w innym świecie.
