Wyznanie wiary oraz poglądy

• Autorytet Pisma – Biblia (Pismo Święte) jest jedynym niepodważalnym i wystarczającym źródłem nauki o Bogu i Jego postanowieniach dotyczących człowieka. Biblia jest miarą według której przyjmowana lub odrzucana jest tradycja kościoła. Więcej o Autorytecie Pism czytaj w artykule: Pismo Święte
• Historyczność Pisma Świętego, począwszy od Księgi Rodzaju – Wierzymy również, że Biblia podaje historyczny opis „Dziejów Zbawienia”, włącznie ze stworzeniem świata w ciągu sześciu 24-godzinnych dni. Wierzymy, że miał miejsce globalny potop Noego. Dlatego popieramy poglądy kreacjonistyczne a sprzeciwiamy się nauce o wiecznym trwaniu materii i powszechnej ewolucji. Poglądy te stają się w dzisiejszym świecie sposobem na wykluczenie Boga Stwórcy z myśli i serc ludzi. Więcej m.in na stronie http://www.stworzenie.org/ oraz w w zbiorze filmów video w naszej zakładce: Nie wierzę Darwinowi.
• Trójjedyność Boga – Bóg jest Stwórcą i Panem Stworzenia, który objawia się w trzech Doskonałych Osobach: jako Ojciec, Syn i Duch Święty. Bóg jest Święty – tzn doskonały, czysty, jedyny, unikalny, nieskończenie przerastający swoje stworzenie.Wyłącznie Jemu należy się cześć i oddawanie chwały. Oddawanie ludziom chwały należnej Bogu, w tym chwała oddawana wybitnym wierzącym, którzy odeszli z tego świata, jest niewłaściwa. Dlatego baptyści, kochając i szanując bohaterów wiary, nie modlą się ani do Maryi Panny ani do Świętych kościoła, nie przypisują im też jakichkolwiek boskich atrybutów. Więcej o atrybutach Boga czytaj w artykułach:
• 4.1 – Obecność Boga we wszechświecie
• 4.2 – Bóg jest Duchem
• 4.3 – Wszechobecność Boga
• 4.4 – Wszechwiedza Boga
• 4.6 – Niezmienność Boga
• 4.7 – Mądrość Boża
• 4.8 – Moc Boga
• 4.9 – Świętość Boża
• 4.10 – Sprawiedliwość Boża
• 4.11 – Miłosierdzie (Dobroć) Boga
• 4.12 – Prawda w Bogu
• 4.13 – Jedyność Boga
• 4.14 – Trójca Święta
• 4.15 – Stworzenie
• 4.16 – Opatrzność Boża
• Zupełny upadek człowieka – Wierzymy, że po upadku Adama bunt wobec Boga stał się dla człowieka częścią jego natury, (dziedziczymy przekleństwo za nieposłuszeństwo Adama i Ewy) i nie jesteśmy w stanie zrobić NICZEGO, co zyska nam uznanie Boga. Każdy z nas to buntownik i wróg Boga. Stanu buntu wobec Boga nie usuwa chrzest czy inny znak kościoła. Aby wykonywał Bożą wolę, człowiek musi być nowo narodzonym z Ducha Świętego, a jest to dzieło Boga, Patrz Ew. Jana 1:9-13 oraz 3:5-8. Bóg czyni nowe narodzenie przez upamiętanie i wiarę. Więcej o upadku człowieka czytaj w artykułach:
  • 5.1 – Przymierze uczynków
  • 5.2 – Zło tkwiące w grzechu
  • 5.3 – Grzech Adama
  • 5.4 – Grzech pierworodny
  • 5.5 – Nędzne położenie grzesznika
• Wybranie – Zgodnie z nauczaniem Słowa Bożego wierzymy, że Bóg przed stworzeniem świata wiedział co się stanie (m. in. o buncie i grzechu człowieka) i wybrał część ludzkości aby ją zbawić od potępienia za grzechy. Wybranie jest suwerennym dziełem miłosierdzia Bożego, zupełnie niezależnym od zasługi człowieka. Wybranie przynosi chwałę tylko Bogu, jest jałmużną udzieloną nędzarzom i ułaskawieniem zbrodniarzy. To, czy Ty jesteś wybrany czy pozostawiony (nie wybrany do zbawienia), jest Bożą tajemnicą. Symptomem tego jest jednak twoja reakcja na Boga, czy szukasz Go, czy też jest ci On obojętny, lub już się Nim znudziłeś. Mądry chrześcijański autor napisał: „Czy twoje serce wyrywa się w modlitwie do Boga? Oto znak, że wyrok Bożego gniewu jeszcze nie został przeciwko tobie wydany”.
• Wiara w Chrystusa – jest przyjściem do Chrystusa z ciężarem win, za który słusznie powinniśmy być potępieni. Jest wołaniem o przebaczenie i otrzymaniem przebaczenia, cenieniem Boga bardziej niż wszystkie bogactwo świata, jest w końcu „widzeniem” i „czuciem” Niewidzialnego. Ponieważ wiara jest skutkiem wybrania, czymś co zradza w sercu Bóg – to nie jest ona dobrym uczynkiem i zasługą człowieka. Nikt nie może się chlubić przed Bogiem że uwierzył. Nikt nie może domagać się od Boga nagrody za wiarę. (Ew. Jana 6:44) Zbawienie udzielane na podstawie wiary tak samo jak wiara, jest skutkiem Bożego miłosiernego wybrania.
• Cena zbawienia z łaski – Bóg zmiłował się nad ludźmi podążającymi prostą drogą na zatracenie. Jak mówi święty Jan: „Bóg umiłował Świat …” Jakże wiele to go jednak kosztowało … Słuszny gniew i pomstę, należne tobie i mnie wylał Ojciec na Jezusa Chrystusa, swego doskonałego Syna, gdy ten umierając na krzyżu, dobrowolnie wziął na siebie nasze winy. Doskonały Syn przyjął na siebie straszny gniew Ojca. Tylko człowiek mógł stanąć na naszym miejscu odpłaty, tylko Bóg mógł wyjść z tej próby niepokonanym. Powstając z martwych Jezus Chrystus udowodnił skuteczność swojej ofiary. Na podstawie tej ofiary, każdy kto wierzy w niego (oddając się Chrystusowi jako Panu, bezwarunkowo)  jest zbawiony.
• Dowodem prawdziwości wiary człowieka jest zmienione życie, które dość szczegółowo opisuje Pan Jezus w „Kazaniu na górze” (Ew. Mateusza R 5-7). Może istnieć wiara fałszywa, podrobiona przez człowieka, którą poznaje się po nie przynoszeniu owoców nawrócenia – owocami tymi są m.in. pokora, gorliwość i uświęcenie.
• Chrzest na wyznanie wiary – Zgodnie z Bożym zaleceniem i porządkiem, jaki ustanowił Jezus Chrystus, baptyści udzielają chrztu wyłącznie na podstawie osobistego wyznania wiary w zbawcze dzieło Chrystusa oraz gdy są widoczne owoce upamiętania (skruszenia, nawrócenia). Chrzest jest zewnętrznym, publicznym świadectwem tego, że wierzymy w Jezusa „na śmierć i życie”. Nie jest chrzest magicznym znakiem, niezależnym od wiary, czy radykalnym odnowieniem duszy – bo to czyni Bóg w momencie nawrócenia. Jest raczej chrzest przysięgą człowieka, (podobną do przysięgi małżeńskiej) który wybiera Boga jako swoje dziedzictwo, zaświadczeniem, że nawróciłem się i gorliwie wierzę w Chrystusa i miłuję Jego ponad wszystko. Jest chrzest oznaką przyłączenia się do zgromadzenia wierzących (zgodnie z nowym przykazaniem miłości) oraz prośbą do Boga o dobre sumienie (1 Piotra 3:21). Zgodnie z podstawowym znaczeniem słowa chrzcić, jakim jest >>zanurzać<< [gr. baptizo] i praktyką kościołów pierwotnych, chrzcimy wyłącznie przez zanurzenie.
• Moc i dary Ducha Świętego – Baptyści wierzą, że tak, jak Duch Święty w dniu Pięćdziesiątnicy wyposażył Kościół w Bożą moc i dary duchowe niezbędne do sprawowania przeznaczonej mu służby, tak samo i dziś wyposaża swój Kościół, w różnego rodzaju dary duchowe. Wierzący potrzebują siebie nawzajem, tak jak różne części tego samego ciała. Wszyscy narodzeni z Ducha są ponad naturalnie obdarowani przez Ducha aby służyć Panu i Zgromadzeniu wiernych, w którym Bóg ich postawił. Staramy się nie zaniedbywać darów Ducha Świętego, które On ustanowił i wskazał w Piśmie Świętym. Patrz Rzymian 12:3-7; 1 Kor 12:4-11; 1 Kor 12:28; Efezjan 4:7-14 i inne.
• Nowe życie przez Ducha Świętego – Biblia daje obietnicę, że od momentu początkowego upamiętania i wiary, (które są dziełem Boga w życiu wierzącego) zaczyna się nowe odrodzone życie z nowym wrażliwym na Boga sercem. Bóg wychowuje, przysposabia i prowadzi swoje dzieci tak, aby przynosiły owoc sprawiedliwości. Owoc ten przynosi chwałę jedynie Bogu. Działanie Pańskie w życiu jego ludu jest tak widoczne i nadnaturalne, że ludzie patrzący z zewnątrz powiedzą: „Ci zwyczajni, niepozorni i słabi ludzie mają ZADZIWIAJĄCEGO BOGA”.
• Bóg wychowuje swoje dzieci – Ludzie którzy uwierzyli, są powołani aby być na zawsze z Bogiem a Ten cierpliwie ich wychowuje. Pismo Święte opisuje ten proces jako droga od niemowlęctwa do dorosłości, jako zwlekanie z siebie starych upodobań i nawyków na rzecz podobieństwa do Jezusa Chrystusa. Proces ten jest często nazywany uświęceniem. Uświęcenie jest dojrzewaniem do patrzenia na rzeczywistość tak jak patrzy Bóg. On nienawidzi tego co ludzie kochają – egoizmu, samowystarczalności, życia na pokaz, pożądania bogactwa i władzy, dążenia za wszelką cenę do zadowolenia siebie, czynienia sobie innych bogów, nieopanowania i niewdzięczności. Wychowanie Boże często jest nieprzyjemne – Bóg zabiera swoim dzieciom to czego pragną, karci ich boleśnie, aby nie zostali potępieni razem ze światem. Pewien chrześcijański autor pisał o tym tak: „Czyściec jest tu, na ziemi. W nim Bóg oczyszcza swój lud ogniem doświadczeń.” Uświęcenie, oprócz ognia doświadczeń ma w sobie „plaster najsłodszego miodu”. Jest nim pochwycenie przez miłość Chrystusową. Jezus Chrystus jest prawdziwym ukochanym i narzeczonym kościoła. Jego miłość jest bogata i gorąca. Jego dzieci „szaleją za Nim” – jedynym umiłowanym ich dusz. Żar tej miłości pozwala żyć dla Pana i z niecierpliwością oczekiwać oglądania Jego oblicza w niebie.
• Nowe przykazanie miłości – Wiemy, że Pan nakazał nam miłować braci tj innych wierzących. Przykazanie to wymaga miłości do końca, wszelkiej ofiarności dla siebie nawzajem, włącznie z oddaniem życia. Po tym są rozpoznawani uczniowie Pańscy. Brak miłości do braci jest dowodem, że człowiek, choć wyznający wiarę ustami, nie ma w sobie Ducha Świętego i życia wiecznego. Jeżeli nie miłujemy braci, ludzie nie poznają w nas uczniów Chrystusa. Patrz Ew. Jana 13:34; 1 list Piotra 1:22; 1 list Jana 2:9-10
• Prawdziwa pobożność – To odzwierciedlanie przez wierzącego podobieństwa do Boga m. in. w obszarach: miłosierdzia, sprawiedliwości i świętości. Mówi o tym Duch Święty przez usta Świętych Apostołów. Brak postępów w prawdziwej pobożności jest znakiem duchowej martwoty i zapowiedzią sądu Boga nad człowiekiem, który do religii się przyznaje, ale nie ma w sobie życia Bożego. Patrz m. in. 1 Tm 4:7-8; Jakuba 1:27; 1 Piotra 1:15-16; 1 Piotra 3:8-12.
• Potępienie – Sąd, który przeprowadzi Bóg nad wszystkimi ludźmi, realny i zbliżający się. Będzie to sąd poprzedzony zmartwychwstaniem wszystkich ludzi, od Adama począwszy. Za grzech i zdradę Stwórcy wszyscy zostaną uznani za winnych największej kary. Ułaskawieni zostaną tylko ci zapisani w Księdze Życia – za których został zabity Boży Baranek, ci, wybrani bez zasługi, tylko dla pokazania wielkości i chwały Boga. Ci, którzy nie zostaną znalezieni, jako zapisani w Księdze Życia, z powodu tego, że dopuścili się zdrady Wszechmocnego i Nieskończonego, otrzymają sprawiedliwą odpłatę piekła (jeziora ognistego), jest to kara nie kończąca się (wieczna). Apokalipsa Jana 14:8-11; 20:11-15.
• Zbawienie nie przez Organizację Kościelną a przez Chrystusa – Baptyści są przekonani, że ani Kościół Chrześcijan Baptystów, ani jakakolwiek inna Organizacja Kościelna, nie jest dawcą zbawienia. Zostało nam powierzone tylko rozgłaszanie zbawienia, które jest dobrą nowiną dla wszystkich ludzi – Ewangelią. Jedynym dawcą i pośrednikiem zbawienia jest Jezus Chrystus – Syn Boży.

• Tradycja Kościoła – Staramy się czerpać z mądrości świętych, którzy budowali doktrynę chrześcijańską. Kładziemy nacisk na tradycję, która wyjaśnia i naucza Świętych Pism. Zachęcamy siebie nawzajem do czytania dzieł Ojców Kościoła Zachodniego i Wschodniego, Średniowiecznych mistyków, Lutra, Kalwina, Purytanów, Baptystów i wszystkich autorów, którzy za miarę doktryny uznają Biblię. Nie uznajemy tych dzieł za dorównujące Biblii w żadnym aspekcie. Są jednak pożyteczne, tak samo jak pożyteczne i konieczne jest słuchanie w Zgromadzeniu nauczania opartego o Boże Słowo.
• Wstrzemięźliwość w podejściu do Sakramentów i Liturgii – Wierzymy, że Pan Jezus nakazał dwa podstawowe znaki sakramentalne tj. Chrzest i Komunię Św. Nie znaczy to że nie praktykujemy: wyznawania grzechów i nawracania się, błogosławienia przymierzu małżeńskiemu, ustanawiania starszych i diakonów, modlitwy o uzdrowienie, gorliwej służby na rzecz potrzebujących, zachowania siebie wolnym od nieprawości i nieczystości tego świata oraz wielu innych dzieł pobożności wskazanych w Pismach. Nie nazywamy jednak tych praktyk sakramentami ale raczej „środkami łaski”.
• Nie uznajemy jednolitej liturgii, chociaż nasze nabożeństwa zawsze zawierają stałe elementy, takie jak:
  • Czytanie słowa Bożego,
  • Uwielbienie Boga Pieśnią,
  • Modlitwa powszechna,
  • Nauczanie oparte na Bożym Słowie.
  • Wspólnota – nieformalna część nabożeństwa, poświęcona na wzajemne zachęcanie się, okazywanie miłości i zainteresowania, służenie sobie nawzajem.
  • Wieczerza Pańska (Eucharystia), w rycie protestanckim, którą sprawujemy raz w miesiącu.

• Deklaracja własnej słabości. Wiemy, że członkowie Zgromadzeń Baptystycznych mają pokusę czucia się lepszymi, z powodu lepszej od przeciętnego Polaka znajomości Pisma Świętego. Jednakże, zrozumienie Prawdy Bożej bez jej głębszego praktykowania prowadzi do obłudy i wywyższania się a dalej następuje surowy Boży sąd nad obłudnikami, włącznie z piekłem. Wiemy, że wielu z nas nie przynosi chluby imieniu Pańskiemu. Dlatego modlimy się nieustannie o nawrócenie pośród nas i więcej owocu Ducha Świętego. Jesteśmy tylko grzesznikami uratowanymi przez Jezusa. Nie po to zaś nas uratował, abyśmy żyli tak jak żyje ten bezbożny świat, lecz, abyśmy ponieśli wszelki trud i wyrzeczenie dla Tego, który za nas umarł, został wzbudzony i żyje na wieki.

Bardziej rozbudowane wyznanie wiary zgromadzeń baptystycznych znajdziesz w artykule Londyńskie wyznanie wiary, wyznanie zostało wydane w Anglii w roku 1689.